Wykład G1 (z H5P) - Ziemskie pole siły ciężkości

Definicja siły odśrodkowej

Siła odśrodkowa wynika z ruchu obrotowego Ziemi.

Otwórz slajd w większej rozdzielczości

Siła odśrodkowa F_ods jest siłą bezwładności, która pojawia się nieinercjalnym układzie odniesienia (tzn. poruszającym się względem rozpatrywanego punktu). Jednym z przejawów działania siły odśrodkowej jest spłaszczenie Ziemi na biegunach, dlatego Ziemia ma kształt bardziej zbliżony do elipsoidy obrotowej niż do kuli.

Siła odśrodkowa działa w płaszczyźnie prostopadłej do osi obrotu Ziemi (czyli równoległej do płaszczyzny równika) i jest skierowana na zewnątrz Ziemi. Początek siły odśrodkowej jest w punkcie P, w którym rozpatrujemy siłę odśrodkową.
Promień wodzący δ (delta) względem osi obrotu Ziemi jest zaczepiony na osi obrotu Ziemi, czyli początek wektora δ jest na osi obrotu i ma współrzędne (0, 0, z). Koniec wektora jest w punkcie P o współrzędnych (x, y, z) (tutaj na powierzchni Ziemi, w punkcie w którym rozpatrujemy siłę odśrodkową).
Wektor δ jest prostopadły do osi obrotu Ziemi, czyli jest określony na tej samej płaszczyźnie, na której działa siła odśrodkowa.