Title: woltamperometria - test wyboru
Course: Inżynieria materiałowa: wybrane metody i procesy

Feedback shared by this category's questions, if right: Twoja odpowiedź jest poprawna.
Feedback shared by this category's questions, if partly right: Twoja odpowiedź jest częściowo poprawna.
Feedback shared by this category's questions, if wrong: Twoja odpowiedź jest niepoprawna.

Q: Elektroliza jest procesem:
- samorzutnym (ΔG>0)
- niesamorzutnym (ΔG>0)
- samorzutnym (ΔG<0)
- niesamorzutnym (ΔG<0)
A: niesamorzutnym (ΔG>0)

Q: Podczas elektrolizy wskutek przepływającego przez układ prądu jony pochodzące z dysocjacji elektrolitycznej elektrolitu przemieszczają się w kierunku elektrod w sposób uporządkowany:
- kationy (jony dodatnie) przemieszczają się w kierunku ujemnej katody (biegun ujemny, nadmiar elektronów)
- aniony (jony ujemne) przemieszczają się w kierunku dodatniej anody (biegun dodatni, niedomiar elektronów)
- kationy (jony dodatnie) przemieszczają się w kierunku dodatniej anody (biegun dodatni, niedomiar elektronów)
- aniony (jony ujemne) przemieszczają się w kierunku ujemnej katody (biegun ujemny, nadmiar elektronów)
A: kationy (jony dodatnie) przemieszczają się w kierunku ujemnej katody (biegun ujemny, nadmiar elektronów); aniony (jony ujemne) przemieszczają się w kierunku dodatniej anody (biegun dodatni, niedomiar elektronów)

Q: Elektroliza jest procesem redox. Procesy utleniania i redukcji zachodzą w odrębnych przestrzeniach roztworu:
- na katodzie (-) zachodzi reakcja redukcji (przestrzeń katodowa)
- na anodzie (+) zachodzi reakcja utleniania (przestrzeń anodowa)
- na katodzie (-) zachodzi reakcja utleniania (przestrzeń katodowa)
- na anodzie (+) zachodzi reakcja redukcji (przestrzeń anodowa)
A: na katodzie (-) zachodzi reakcja redukcji (przestrzeń katodowa); na anodzie (+) zachodzi reakcja utleniania (przestrzeń anodowa)

Q: Dzięki metodzie dodatku wzorca możliwa jest
- bezpośrednie jakościowe jednoczesne określenie składu wielu składników analitu
- ilościowe oznaczenie jednej substancji w analicie w oparciu o krzywą kalibracyjną (ekstrapolacja)
- jakościowe oznaczenie jednej substancji w analicie w oparciu o krzywą kalibracyjną
- ilościowe oznaczenie jednocześnie kilku substancji w analicie w oparciu o krzywą kalibracyjną
A: ilościowe oznaczenie jednej substancji w analicie w oparciu o krzywą kalibracyjną (ekstrapolacja)

Q: Krzywe woltamperometryczne (wynik pomiaru) w metodzie anodowej woltamperometrii inwersyjnej (stripingowej):
- rejestrowana jest podczas procesu zatężania (wydzielania) analizowanej substancji z roztworu
- rejestrowana jest podczas procesu rozpuszczania analizowanej substancji po zmianie potencjału elektrody
- rejestrowana jest zarówno w etapie katodowym i anodowym
- wyłącznie podczas procesu katodowego
A: rejestrowana jest podczas procesu rozpuszczania analizowanej substancji po zmianie potencjału elektrody

Q: Proces analityczny w metodzie anodowej woltamperometrii stripingowej zachodzi dwuetapowo:
- I etap – proces anodowy – zatężanie badanej substancji
- I etap – proces katodowy – zatężanie badanej substancji
- II etap – proces anodowy – rozpuszczanie badanej substancji
- II etap – proces katodowy – zatężanie badanej substancji
A: I etap – proces katodowy – zatężanie badanej substancji; II etap – proces anodowy – rozpuszczanie badanej substancji

Q: Metody woltamperometrii inwersyjnej są stosowane w analizie śladowej, w tym:
- analizie żywności
- wód powierzchniowych i gruntowych
- materiałów biologicznych (analiza sądowa)
- analizie preparatów farmaceutycznych
- wody destylowanej
- składu stopów metali ciężkich
- w badaniach wymywalności metali ciężkich ze zużytych mas formierskich i rdzeniowych
A: analizie żywności; wód powierzchniowych i gruntowych; materiałów biologicznych (analiza sądowa); analizie preparatów farmaceutycznych; w badaniach wymywalności metali ciężkich ze zużytych mas formierskich i rdzeniowych

Q: W układzie elektrodowym w metodzie woltamperometrii wyróżniamy

[Image]
- elektrodę odniesienia
- elektrodę pracującą
- elektrodę pomocniczą
- elektrodę jonizującą
- elektrodę zapłonową
- elektrodę indukcyjną
A: elektrodę odniesienia; elektrodę pracującą; elektrodę pomocniczą

Q: Podstawowy proces pomiarowy (reakcja redoks analitu) zachodzi na elektrodzie:
- pracującej
- odniesienia
- pomocniczej
A: pracującej

Q: Przykładem elektrolitu podstawowego jest:
- KCl, KNO_3, HCl, NaOH
- bufor amonowy, fosforanowy, octanowy
- metanol, etanol
- woda destylowana
A: KCl, KNO_3, HCl, NaOH; bufor amonowy, fosforanowy, octanowy

Q: Elektrolit podstawowy – cechy:
- powinien zapewniać wystarczająco szeroki zakres potencjałów umożliwiający oznaczenie obecnych w próbce depolaryzatorów
- nie powinien tworzyć z depolaryzatorami soli nierozpuszczalnych
- nie powinien zanieczyszczać analitu
- powinien mieć wąski zakres potencjałów umożliwiający oznaczenie obecnych w próbce depolaryzatorów
A: powinien zapewniać wystarczająco szeroki zakres potencjałów umożliwiający oznaczenie obecnych w próbce depolaryzatorów; nie powinien tworzyć z depolaryzatorami soli nierozpuszczalnych; nie powinien zanieczyszczać analitu

Q: Obecność tlenu:
- jest pożądana ze względu na ukształtowanie krzywych woltamperometrycznych umożliwiające bezpośrednią identyfikację oznaczanych substancji w roztworze
- jest niepożądana ze względu na jego aktywność elektrochemiczną, ze względu na zachodzące w układzie reakcje na woltamperogramie obserwuje się pojawienie dodatkowego sygnału elektrochemicznego
- nie wpływa na przebieg krzywych woltamperometrycznych
A: jest niepożądana ze względu na jego aktywność elektrochemiczną, ze względu na zachodzące w układzie reakcje na woltamperogramie obserwuje się pojawienie dodatkowego sygnału elektrochemicznego

Q: Potencjał utleniania dla cynku wynosi:
- 1,1 V
- -1,1 V
- 10e-10 V
- -1,4 V
- 2,303 V
A: -1,1 V

Q: Podczas elektrolizy roztwór badany miesza się:
- by zapewnić szybszy ruch jonów elektrodowo aktywnych
- by natlenić roztwór przed pomiarem
- by zmniejszyć grubość warstwy dyfuzyjnej
- by zapobiec opadaniu depolaryzatora na dno naczynia pomiarowego
A: by zapewnić szybszy ruch jonów elektrodowo aktywnych; by zmniejszyć grubość warstwy dyfuzyjnej

Q: Zidentyfikuj krzywe przedstawione na poniższym rysunku (dot. anodowej woltamperometrii inwersyjnej):

[Image]
- krzywa A - przebieg zmian i w zależności od E w II etapie analitycznym w metodzie woltamperometrii inwersyjnej
- krzywa B - przebieg zmian i w zależności od E w I etapie analitycznym w metodzie woltamperometrii inwersyjnej
- krzywa A - przebieg zmian i w zależności od E w I etapie analitycznym w metodzie woltamperometrii inwersyjnej
- krzywa B - przebieg zmian i w zależności od E w II etapie analitycznym w metodzie woltamperometrii inwersyjnej
A: krzywa A - przebieg zmian i w zależności od E w II etapie analitycznym w metodzie woltamperometrii inwersyjnej; krzywa B - przebieg zmian i w zależności od E w I etapie analitycznym w metodzie woltamperometrii inwersyjnej

Q: Elektroda rtęciowa o kontrolowanym wzroście kropli (CGMDE):
- jest elektrodą pracującą, na której przebiegają procesy będące podstawą pomiaru, jest elektrodą polaryzowalną
- jest elektrodą pracującą o kontrolowanym wzroście powierzchni
- jest elektrodą odniesienia o kontrolowanym wzroście powierzchni
- jest elektrodą odniesienia, na której przebiegają procesy będące podstawą pomiaru, jest elektrodą niepolaryzowalną
A: jest elektrodą pracującą, na której przebiegają procesy będące podstawą pomiaru, jest elektrodą polaryzowalną; jest elektrodą pracującą o kontrolowanym wzroście powierzchni

Q: Proces analityczny oznaczania cynku metodą woltamperometrii inwersyjnej przebiega według następujących reakcji:
- etap I - Zn ^2+ + 2e → Zn(Hg) (amalgamat ) etap II - Zn(Hg) → Zn ^2+ + 2e
- etap I - Zn(Hg) → Zn ^2+ + 2e etap II - Zn ^2+ + 2e → Zn(Hg) (amalgamat )
- etap I - Zn + 2e → Zn ^2+ etap II - Zn ^2+ + 2e → Zn(Hg) (amalgamat )
- etap I - Zn(Hg) → Zn ^2+ + 2e etap II - Zn ^2+ (Hg) + 2e → Zn
A: etap I - Zn ^2+ + 2e → Zn(Hg) (amalgamat ) etap II - Zn(Hg) → Zn ^2+ + 2e

Q: Jaką metodę woltamperometryczną opisuje definicja?
- polega na pomiarze natężenia prądu płynącego przez elektrodę wskaźnikową podczas zmiany potencjału w proc esie odwrotnym do poprzedzającego zatężania elektrolitycznego | woltamperometria inwersyjna
- polega na pomiarze zależności natężenia prądu od odprowadzonego napięcia w warunkach konwekcyjnego transportu jonów do lub od powierzchn i elektrody wskaźnikowej o nieodnawialnej powierzchni, podczas wymuszania liniowej zmiany potencjału E elektrody w czasie | woltamperometria hydromechaniczna
- polega na pomiarze różnicy między natężeniem prądów płynących przez dwie elektrody wskaźnikowe o nieodnawialnej powierzchni umieszczone w oddzielnych roztworach | woltamperometria różnicowa
- polega na pomiarze natężenia prądu płynącego przez elek trodę wskaźnikową podczas liniowej zmiany potencjału tej elektrody od wartości E 1 do wartości E 2 i z powrotem | woltamperometria cykliczna

Q: Czas elektrolizy wynosi:
- od kil k u do kilkudziesięciu minut w zależności od stężenia oznaczanej substancji
- od kil k u do kilkudziesięciu sekund w zależności od stężenia oznaczanej substancji
- od kil k u do kilkudziesięciu minut niezależnie od stężenia oznaczanej substancji
- od kil k u do kilkudziesięciu sekund niezaleznie od stężenia oznaczanej substancji
A: od kil k u do kilkudziesięciu minut w zależności od stężenia oznaczanej substancji

Q: Woltamperometria inwersyjna to jedna z najczulszych, a zarazem najtańszych metod analitycznych w analizie śladowej. Pozwala:
- oznaczyć związki elektrodowo czynne zarówno kationy metali, jak i aniony, a także dużą grupę związków organicznych nawet w zakresie stężeń 10^-10-10^-11 mol/dm^3.
- oznaczyć związki elektrodowo czynne - wyłącznie kationy metali, np. Zn, Cu, Pb - nawet w zakresie stężeń 10^-9-10^-10 mol/dm^3.
- oznaczyć związki elektrodowo czynne zarówno kationy metali, jak i aniony, a także dużą grupę związków organicznych nawet w zakresie stężeń 10^-4-10^-5 mol/dm^3.
- oznaczyć związki elektrodowo czynne - wyłącznie aniony - w zakresie stężeń 10^-9-10^-10 mol/dm^3.
A: oznaczyć związki elektrodowo czynne zarówno kationy metali, jak i aniony, a także dużą grupę związków organicznych nawet w zakresie stężeń 10^-10-10^-11 mol/dm^3.